Parametry w skrócie
| Cecha | Dane typowe |
|---|---|
| Baza i składniki stałe | olej mineralny, miedź, MoS₂, białe smary stałe |
| Barwa i penetracja nieugniatana | miedziana; 250–280 × 0,1 mm (ISO 2137) |
| Gęstość w 20°C | 1,4 g/ml (ISO 2811) |
| Zakres temperatury | −30 do +1100°C; górna granica dotyczy smarów stałych |
| Próba czterokulowa / Almen-Wieland | 4800 N / 20 000 N |
| Ślad zużycia | 0,6 mm przy 400 N; 1,1 mm przy 800 N |
| Współczynnik tarcia w badaniu M12 | gwint 0,14; pod łbem 0,09, klasa 8.8, powierzchnia czerniona |
| Moment odkręcania po wygrzewaniu | 120 Nm w określonej próbie producenta |
Charakterystyka produktu
MOLYKOTE HSC Plus to specjalistyczna pasta smarna o miedzianej barwie, przeznaczona przede wszystkim do metalowych połączeń narażonych na wysoki nacisk, temperaturę i wpływ środowiska korozyjnego. Jej receptura łączy olej mineralny, składniki zagęszczające i smary stałe: miedź, dwusiarczek molibdenu oraz białe substancje smarne. Producent określa ją jako pastę bez celowo dodawanego ołowiu i niklu. Zastosowanie produktu dotyczy zwłaszcza miejsc, w których po długiej eksploatacji konieczne jest odkręcenie śruby lub rozłączenie kołnierza bez zniszczenia elementów. Pasta ma również znaczenie tam, gdzie konstruktor wymaga przewidywalnego tarcia podczas dokręcania oraz przewodzącego kontaktu elektrycznego. Jest środkiem do powierzchni styku i montażu, a nie uniwersalnym zamiennikiem smaru do każdego łożyska.
Skład a sposób działania
Podczas składania gwintu i kołnierza olejowy nośnik ułatwia rozprowadzenie produktu. Pod naciskiem powierzchnie metalu nie są idealnie gładkie: ich mikronierówności mogą lokalnie się sczepiać i prowadzić do zatarcia. Cząstki stałe rozdzielają powierzchnie, wspomagają poślizg i pozostawiają rezerwę smarną, gdy warunki temperaturowe ograniczają rolę składnika olejowego. Miedź jest jednocześnie ważna dla przewodzącego kontaktu w odpowiednio zaprojektowanych połączeniach. Działanie przeciwzatarciowe pomaga zachować możliwość serwisowego demontażu po okresach gorącej pracy. Rzeczywisty rezultat zależy od stanu gwintu, pasowania, podkładki, nacisku, temperatury, szczelności i chemicznego otoczenia. Warstwa pasty nie naprawi uszkodzonej śruby, źle dobranego materiału ani niewłaściwego momentu montażowego.
Dane techniczne i ich znaczenie
Karta producenta podaje penetrację nieugniataną 250–280 jednostek 0,1 mm według ISO 2137 oraz gęstość 1,4 g/ml w 20°C według ISO 2811. Pasta ma barwę miedzianą. W próbie czterokulowej obciążenie zespawania wynosi 4800 N; ślad zużycia przy obciążeniu 400 N ma 0,6 mm, a przy 800 N 1,1 mm. W badaniu Almen-Wieland obciążenie OK wynosi 20 000 N, a siła tarcia 1700 N. W teście śruby M12 klasy 8.8 z czernioną powierzchnią współczynnik tarcia gwintu wyniósł 0,14, a pod łbem 0,09. W osobnej próbie początkowy moment odkręcania wyniósł 120 Nm po obróbce cieplnej w 540°C przez 21 godzin, przy określonym materiale śruby i momencie montażowym 56 Nm. Wyniki są typowe dla wskazanych metod, nie są projektową gwarancją dla każdego połączenia.
Temperatura od −30 do +1100°C
Producent podaje przedział zastosowania od −30 do +1100°C, ale przypis wyjaśnia, że górna granica jest granicą smarów stałych. Olej mineralny nie może być traktowany jako stale zachowujący swoje właściwości przy 1100°C. Podczas nagrzewania zachowanie nośnika ulega zmianie, a funkcję rozdzielającą przejmują składniki stałe. Przy wyborze do turbin, turbosprężarek lub gorących kołnierzy trzeba zatem oceniać rzeczywisty profil temperatury, czas ekspozycji, dostęp powietrza, cykle nagrzewania oraz rodzaj powierzchni. Nie należy przenosić tej wartości na całe urządzenie ani zakładać, że każda śruba i uszczelka zachowa wytrzymałość do tej temperatury. Na zimno znaczenie mają także siła rozruchu i lepkość nośnika. Producent nie podaje klasycznego punktu kroplenia; w tabeli wpisano brak takiej wartości.
Połączenia gwintowane w wysokiej temperaturze
Najbardziej charakterystyczne miejsce stosowania to śruby, nakrętki i szpilki łączące metalowe elementy pracujące na gorąco. Bez przygotowania gwintu dochodzi do zapieczenia, korozji, zatarcia lub urwania łącznika przy odkręcaniu. HSC Plus rozprowadza się na gwincie oraz przewidzianych powierzchniach pod nakrętką i łbem, aby zmniejszyć tarcie przy montażu oraz umożliwić późniejsze rozłączenie. W przypadku konstrukcji odpowiedzialnej ważne jest stosowanie pasty zgodnie z zatwierdzoną procedurą, bo tarcie wpływa na wynikową siłę wstępnego zacisku. Śruba dokręcona tym samym momentem na sucho i po posmarowaniu może osiągać różne naprężenie. Weryfikacja obejmuje klasę śruby, materiał nakrętki, powierzchnię podkładki i rzeczywistą temperaturę. Pasta nie jest środkiem do trwałego klejenia gwintów.
Szpilki turbin przemysłowych
Producent wskazuje szpilki w turbinach przemysłowych jako przykład skutecznego użycia. W takim zespole połączenia doświadczają długotrwałego nagrzewania, cykli rozruchu i postoju oraz wysokiego obciążenia. Po latach eksploatacji serwis musi często odkręcić połączenie bez uszkodzenia gwintów, kołnierza i powierzchni współpracujących. Pasta przeciwzatarciowa nakładana podczas montażu pomaga ograniczyć sczepianie metali i korozję w miejscach styku. Nie wyznacza jednak samodzielnie momentu dokręcania, kolejności naciągu ani dopuszczalnej temperatury materiału łącznika. Dla turbiny obowiązują procedury producenta urządzenia, plan pomiarów naprężenia i identyfikacja materiałowa części. W razie wymagania określonej siły zacisku dane tarcia z laboratorium trzeba zweryfikować dla konkretnego zestawu śruba–nakrętka–podkładka.
Turbosprężarki silników Diesla
Szpilki turbosprężarek silników wysokoprężnych pracują blisko gorącej strony układu wydechowego. Występują tam nagrzewanie, zmiany temperatury, drgania i oddziaływanie produktów korozji. Przy rozbiórce zapieczony gwint często oznacza zerwanie szpilki, wiercenie lub wymianę kosztownego elementu. HSC Plus nałożona podczas prawidłowego montażu może zmniejszyć ryzyko zatarcia i ułatwić późniejszy demontaż. Trzeba jednak stosować ją wyłącznie w miejscach przewidzianych przez instrukcję serwisową. Nie należy przenosić pasty do kanałów olejowych, wnętrza turbiny, uszczelnień ani na czujniki. Miedź i cząstki stałe nie są substytutem oleju łożyskującego wirnik. W połączeniu z łopatkami, kolektorem i obudową liczą się także odporność materiału śruby, uszczelka i zalecana sekwencja dokręcania.
Kołnierze w chemii i petrochemii
W zakładach chemicznych i petrochemicznych połączenia kołnierzowe mogą być narażone na ciepło, czynniki korozyjne oraz konieczność okresowych remontów. Pasta na szpilkach i powierzchniach ciernych nakrętek pomaga uzyskać kontrolowany montaż oraz zachować możliwość demontażu po długim okresie pracy. W tym zastosowaniu nie wolno utożsamiać właściwości przeciwzatarciowych z chemiczną kompatybilnością ze wszystkimi mediami. Dobór obejmuje materiał rurociągu, klasy ciśnienia, uszczelkę, sposób naprężania, obecność agresywnych substancji i procedury zakładu. Pasta nie zastępuje uszczelki kołnierzowej ani badania szczelności. Połączenie krytyczne należy dokręcać według opracowanego schematu i mierzyć lub obliczać naciąg śrub z uwzględnieniem tarcia pasty na rzeczywistym materiale.
Stałe tarcie a siła zacisku
W połączeniu śrubowym moment przykładany kluczem zużywa się głównie na pokonanie tarcia gwintu i powierzchni pod łbem, a tylko jego część tworzy użyteczną siłę zacisku. Pasta o znanych wynikach badań pomaga projektantowi i mechanikowi ograniczyć niepewność, lecz wynik z testu M12 klasy 8.8 na czernionej powierzchni nie jest uniwersalnym współczynnikiem dla wszystkich śrub. Zmiana średnicy, skoku gwintu, powłoki, stanu podkładki albo kolejności montażu zmienia rezultat. Jeśli połączenie przenosi duże ciśnienie, pełni funkcję bezpieczeństwa lub uszczelnia instalację procesową, moment i metoda dokręcania muszą wynikać z dokumentacji konstrukcyjnej. Właściwa ilość pasty oraz powtarzalne przygotowanie powierzchni ułatwiają uzyskanie podobnego zacisku w całej grupie śrub.
Demontaż po długiej eksploatacji
Jednym z praktycznych powodów użycia HSC Plus jest ograniczanie uszkodzeń podczas rozkręcania połączenia, które przez lata pozostawało gorące. Produkty utleniania, osady i sczepianie się metali zwiększają opór przy odkręcaniu, a zatarcie może zniszczyć gwint na śrubie lub w kosztownej obudowie. Warstwa stałych składników smarnych ułatwia rozdzielenie powierzchni. Karta producenta podaje wynik konkretnej próby odkręcania po wygrzewaniu, ale nie stanowi obietnicy identycznego momentu po dowolnym czasie użytkowania. Przed demontażem konieczna jest bezpieczna temperatura zespołu, odciążenie instalacji oraz zgodna z procedurą kolejność luzowania. Przy ponownym montażu należy ocenić stan gwintu i wymienić łączniki, które utraciły wymagane właściwości.
Styki przewodzące prąd
Ze względu na obecność miedzi producent wskazuje pastę jako smar kontaktowy do elektrycznie przewodzących elementów. Może ona być rozważana na wybranych metalowych powierzchniach styku i śrubach uziemiających, gdy konstrukcja wymaga zachowania przewodzenia oraz możliwości późniejszego rozłączenia. Warstwa nie zastępuje jednak projektu złącza elektrycznego: nacisk styku, materiał, powłoka, szczelność, prąd i temperatura mają znaczenie zasadnicze. Nie jest to pasta dielektryczna ani środek do wszystkich złączy elektronicznych. Nie wolno bez zatwierdzenia wprowadzać jej do styków o małym rozstawie, aparatury precyzyjnej czy instalacji, w których metalowe cząstki mogłyby powodować zwarcie. Dla połączenia ochronnego trzeba zmierzyć ciągłość i rezystancję po montażu zgodnie z właściwą procedurą.
Punkty smarne o małej prędkości
HSC Plus nadaje się także do określonych par metal–metal poruszających się wolno, które doświadczają gorąca, nacisku i oddziaływań korozyjnych. Mogą to być wybrane trzpienie, sworznie, śruby nastawcze, prowadzenia i elementy montażowe, jeśli producent urządzenia przewiduje smarowanie pastą. Przy małej prędkości i dużym nacisku film olejowy bywa cienki, więc obecność stałych składników ma praktyczny sens. Przed zastosowaniem trzeba sprawdzić, czy warstwa pozostanie w strefie tarcia, czy mechanizm może być czyszczony oraz czy zanieczyszczenie ścierne nie utworzy pasty abrazyjnej. Szybko obracające się łożysko, przekładnia z obiegiem olejowym albo precyzyjna para ślizgowa może wymagać całkiem innego środka smarnego.
Zastosowania w utrzymaniu ruchu
Podczas remontu zakładu pasta przydaje się tam, gdzie przestój jest kosztowny, a połączenia trzeba okresowo rozdzielać: gorące kołnierze, armatura przemysłowa, osłony, elementy pieców i układów energetycznych. Przed nałożeniem warto sporządzić wykaz punktów, dla których dokumentacja dopuszcza pastę miedzianą, oraz zapisać procedurę przygotowania gwintu. W ten sposób kolejna brygada będzie znała rodzaj środka, moment dokręcania i termin kontroli. Nie należy nakładać produktu intuicyjnie na każdą śrubę tylko dlatego, że znajduje się w pobliżu ciepła. Szczególnie istotne są ograniczenia materiałowe, oddziaływanie galwaniczne różnych metali oraz wymagania zakładu dotyczące czystości. Poprawnie dobrana pasta może skrócić przyszły remont przez zmniejszenie liczby zapieczonych łączników.
Warunki korozyjne i dobór materiałów
Producent przypisuje HSC Plus dobrą ochronę przed korozją w typowych zastosowaniach połączeń, ale nie publikuje w karcie uniwersalnej listy zgodności ze wszystkimi chemikaliami. W instalacji morskiej, chemicznej lub stale mokrej znaczenie mają skład medium, połączenie różnych metali, czas ekspozycji i temperatura. Miedź w kontakcie z innym metalem może wpływać na zjawiska elektrochemiczne, dlatego przy wrażliwych materiałach i powłokach trzeba ocenić kompatybilność. Pasta nie jest uszczelnieniem gwintu do gazu ani barierą antykorozyjną dla całej powierzchni zewnętrznej. Weryfikacja na próbce połączenia oraz konsultacja dokumentacji materiałowej jest rozsądna, gdy stawką jest szczelność procesowa lub trwałość części nierdzewnych i stopowych.
Jak nakładać HSC Plus
W instrukcji producent zaleca, jeśli to możliwe, oczyścić używane śruby i gwinty szczotką drucianą. Następnie należy nanieść odpowiednią ilość pasty na właściwe powierzchnie styku, tak aby uzyskać zamierzony efekt montażowy. W tym zastosowaniu producent wskazuje, że nadmiar nie jest szkodliwy, jednak w praktyce trzeba chronić pobliskie uszczelki, kanały i styki, których pasta nie powinna zanieczyścić. Aby nie zmieniać właściwości produktu, nie miesza się go z innymi olejami i smarami. W celu szybkiego nakładania na większe powierzchnie istnieje osobna wersja aerozolowa. Opis sprayu i jego wymogi bezpieczeństwa należy odczytywać z dokumentacji odpowiedniego wariantu. Po montażu warto zanotować rodzaj pasty w karcie serwisowej urządzenia.
Kiedy produktu nie stosować automatycznie
HSC Plus nie jest domyślnym smarem do łożysk tocznych o dużej prędkości, układu obiegu oleju ani uszczelnienia stykającego się z żywnością. Dane produktu nie potwierdzają dopuszczenia NSF H1, zgodności z instalacją tlenową czy zdolności do pracy jako izolator elektryczny. Nie należy jej nakładać na powierzchnie cierne hamulców bez jednoznacznej instrukcji producenta, ponieważ zanieczyszczenie okładzin jest niebezpieczne. W bardzo ciasnych połączeniach elektrycznych stałe cząstki mogą być niepożądane. Odpowiedzialne połączenia śrubowe wymagają własnego przeliczenia siły zacisku, a wrażliwe materiały analizy kompatybilności. Również wysoka granica temperatury składników stałych nie oznacza, że każdy współpracujący elastomer lub stop metalu wytrzyma takie warunki.
Praktyczna procedura doboru
Najpierw należy ustalić, czy połączenie jest metal–metal, jakie ma pełnić funkcje i czy priorytetem jest łatwy demontaż, powtarzalny zacisk, przewodzący styk lub smarowanie wolnego ruchu. Następnie sprawdza się temperaturę nie tylko chwilową, lecz także podczas długiego postoju w pracy, warunki korozyjne oraz materiały obu części. Trzeci etap to kontrola instrukcji urządzenia i procedury dokręcania. Jeśli dokumentacja dopuszcza pastę miedzianą, stosuje się ją w powtarzalnej ilości na wskazanych powierzchniach i mierzy wynik montażu odpowiednią metodą. W złączach elektrycznych po montażu weryfikuje się parametry przewodzenia. Przy ryzyku zanieczyszczenia medium lub uszczelki wybiera się inny środek bądź ogranicza obszar aplikacji.
Podsumowanie zastosowań
MOLYKOTE HSC Plus ma największy sens w metalowych połączeniach śrubowych narażonych na gorąco i późniejszy demontaż: szpilkach turbin, turbosprężarek oraz kołnierzach instalacji chemicznych i petrochemicznych. Jej dodatkowym obszarem są wybrane wolno poruszające się punkty smarne oraz przewodzące styki metalowe. Korzyści wynikają z nośności, obecności smarów stałych, ochrony przed zatarciem i przewidywalnego tarcia w konkretnej metodzie badawczej. Skuteczność w rzeczywistej maszynie wymaga jednak czystego gwintu, poprawnego naciągu, zgodności materiałów i respektowania limitów całego zespołu. Portal e-lozyska.com przedstawia dane do doboru, a ceny i dostępność konkretnego opakowania podaje sklep ABS Serwis.
Gdzie sprawdzić ofertę
Jedna potwierdzona oferta w sklepie ABS Serwis: pasta MOLYKOTE HSC Plus w opakowaniu 250 g. Ceny i stan magazynowy są podawane przez sklep, nie przez portal techniczny.
Opracowanie na podstawie danych technicznych producenta. Przed użyciem zapoznaj się z aktualną kartą charakterystyki i instrukcją urządzenia.
